Levent Candan

KuryeNet, Teslim edilmeyen kartlar vs. İletişim adresi

2011-07-11T16:46:00.004+03:00

Merhaba

Bir firma düşünün: Google amca arama sonuçlarında birinci sırada kendi web sayfası ikinci sırada firma ile ilgili şikayet haberleri içeren site geliyor... Hangi firma sizce. Ve evet getirilmeyen kartlar... Mevcut 444 9393 nolu telefon... Yalan uğramalar vs... Sabah iş yeriniz e gelmiş diyorlar öğlen sorna evinize gelmiş diyorlar. Kocaeli'deki yerlerini ve telefon numaralarnı açık ediyorum. Benim gibi sizde kuryenin ayağına gidip kartını almak istiyorusanız. Adres: Hürriyet Cad. İle Alemdar Cad. sinin birleştiği köşede (daha çok dörtyol kavşağı olarak bilinir) Erem Eczanesi üstü 3. katta beyaz demir kapılı yer. Tel: 0531 733 20 60. Kocaeli sakinleri bu numarayı başka yerde bulamazsınzı ... :)

Telefonda çok yalan söylüyorlar sakın kanmayın. :)

Bulutun Kızıllıkla Dansı (Naçizane)

2010-09-20T14:25:00.002+03:00

İstanbul - Eminönü

2010-09-20T14:03:00.005+03:00

Daha büyük halini görmek için resme tıklayınız.

Atatürk, Türk Kadını ve Örtünme

2010-09-15T11:52:00.001+03:00

Atatürk, 31 Ocak 1923 tarihinde İzmir Eski Gümrük binasında halk ile yaptığı konuşmada şunları belirtmektedir :

"Kasaba ve şehirlerde yabancıların dikkati ençok örtünme şekli üzerinde toplanıyor. Buna bakanlar kadınlarımızın hiçbirsey görmediklerini sanıyor. Bununla beraber din gereği olan örtünme, kısaca belirtmek gerekirse, denebilir ki; kadınların sıkıntı çekmesine yol açmayacak ve adaba aykırı olmayacak şekilde basit olmalıdır. Örtünme sekli kadını hayatından, varlığından tecrit edecek bir şekilde olmamalıdır."

Atatürk'ün Söylev ve Demeçleri, II. Cilt,s. 87

21 Mart 1923 tarihinde Konya Hilaliahmer Kadinlar Subesi'nin tertip ettigi çay ziyafetinde söyle söylüyor:

"Muhterem Hanımlar, düşmanlarımızı aldatan bu dış görüntü bilhassa kadınlarımızın seklinden, giyim tarzından ve örtünme seklinden kaynaklanıyor. Onların aldanmalarına yol açan diğer bir nokta da yabancılarla temas edebilecek mevkide bulunan kadınlarımızın tavır ve hareketlerinin millî tavır ve hareketlerimizin timsali olmayıp, belki Avrupa tavır ve hareketlerinin taklitçisi olarak görülmesidir. Filhakika, memleketimizin bazı yerlerinde, en ziyade büyük şehirlerinde giyim tarzımız, kıyafetimiz bizim olmaktan çıkmıştır. Şehirlerdeki kadınlarımızın giyim tarzı ve örtünmesinde iki sekil tecelli ediyor; ya ifrat, ya tefrit görülüyor. Yani ya ne olduğu bilinemeyen, çok kapalı, çok karanlık bir dış görünüm gösteren bir kıyafet, - veyahut Avrupa'nın en serbest balolarında bile dış kıyafet olarak arzedilemiyecek kadar açık bir giyim. Bunun her ikisi de seriatin tavsiyesi, dinin emri haricindedir. Bizim dinimiz kadını o tefritten de, bu ifrattan da tenzih eder. O şekiller dinimizin muktezası değil, muhalifidir. Dinimizin tavsiye ettiği tesettür hem hayata, hem fazilete uygundur. Kadınlarımız seriatin tavsiyesi, dinin emri mucibince örtünselerdi, ne o kadar kapanacaklar, ne o kadar açılacaklardı. Dinî örtünme, kadınlar için zorluk çıkarmayacak, kadınların toplum hayatında, ekonomik hayatta, çalışma hayatında ve ilim hayatında erkeklerle ortak çalışmalar yapmasına mani bulunmayacak bir normal şekildedir. Bu normal sekil, toplumumuzun ahlak ve terbiyesine aykırı değildir."

"Giyim tarzımızı ifrata vardıranlar, kıyafetlerinde aynen Avrupa kadınını taklit edenler düsünmelidir ki, her milletin kendine mahsus ananesi, kendine mahsus adetleri, kendine göre millî hususiyetleri vardır. Hiçbir millet aynen diğer bir milletin mükallidi olmamalıdır. Çünkü böyle bir millet ne taklit ettiği milletin aynı olabilir, ne kendi milliyeti dahilinde kalabilir. Bunun neticesi şüphesiz ki hüsrandır."

"Bizim örtünme meselesinde nazarı itibare alacağımız şey, bir yandan milletin ruhunu, diğer yandan hayatın icabatını düsünmektir. Örtünmedeki ifrat ve tefritten kurtulmakla bu iki ihtiyacı da temin etmiş olacağız. Giyim tarzımızda milletin ruhi ihtiyacını tatmin için, İslam ve Türk hayatını başlangıçtan bügüne kadar layıkıyla tetkik ve etrafıyla açıklamamız lazımdır. Bunu yaparsak görürüz ki, şimdiki giyim tarzımız ve kıyafetimiz onlardan başkadır, lakın onlardan daha iyidir diyemeyiz. Bizim kadın hayatımızda, kadının giyim tarzında yenilik yapmak söz konusu değildir. Milletimize bu hususta yeni şeyleri bellettirmek mecburiyeti karşısında değiliz. Belki ancak dinimizde, milliyetimizde, tarihimizde zaten mevcut olan beğenilir adetlere uygunluğu sağlamak mevzübahş olabilir. Biz başlıbaşına ferden her türlü şekilleri tatbik edebilir, kendi zevkimize, kendi arzumuza, kendi terbiye ve seviyemize göre istediğimiz kıyafeti şeçebiliriz. Ancak bütün milletin sayanı kabul göreceği şekilleri, bütün milletin hayatında uygulanması mümkün olan kıyafetleri herhalde genel temayülde aramak ve o şekillerin gerçekleşmesini de genel temayüle uygunlukta görmek lazımdır. Bazı milletlerin zevk alemlerini memleketimizde tatbike kalkmak süphesiz ki hatadır. Bu yol toplum hayatımızı feyz ve fazilete ulaştırmaz."

"Daha selametle, daha dürüst olarak yürüyeceğimiz yol vardır. Büyük Türk kadınını mesaimizde müsterek kılmak, hayatımızı onunla birlikte yürütmek, Türk kadınını ilmi, ahlakî, içtımai, iktisadi hayatta erkeğin ortağı, arkadaşı, yardımcısı ve destekçisi yapmak yoludur. Eğer kadınlarımız dinin tavsiye ve emrettiği bir kıyafetle, faziletin icabettirdiği hareket tarzıyla içimizde bulunur; milletin ilim, sanat, içtımaiyat hareketlerine iştirak ederse bu hali, emin olunuz; milletin en mütaassibi daha takdir etmekten geri duramaz. Bilakis o halin aleyhinde söylenecek sözlere karşı, belki önün müteşebbislerinden daha fazla savunucusu olur."

Atatürk'ün Söylev ve Demeçleri, 11. Cilt, s. 149-151

"Gezilerim sırasında köylerde değil özellikle kasaba ve şehirlerde kadın arkadaşlarımızın yüzlerini ve gözlerini çok sıkı ve özenle kapatmakta olduklarını gördüm. Özellikle bu sıcak mevsimde bu durumun kendileri için mutlaka işkence ve iştirap nedeni olduğunu tahmin ediyorum. Erkek arkadaşlar bu biraz bizim bencilliğimizin eseridir. Çok namuslu ve dikkatlı olduğumuzun gereğidir. Fakat saygıdeğer arkadaşlar, kadınlarımız da, bizim gibi anlayışlı ve düsünceli insanlardır. Onlara ahlakla ilgili kutsal kavramları aşılamak, millî ahlakımızı anlatmak ve onların beynini ışıkla, temizlikle donatmak esası üzerinde bulunduktan sonra fazla bencilliğe gerek kalmaz. Onlar yüzlerini dünyaya göstersinler. Ve gözleriyle dünyayı dikkatle görebilsinler. Bunda korkulacak bir şey yoktur."

Atatürk'ün Söylev ve Demeçleri, II. Cilt, s. 211.

"Bazı yerlerde kadınlar görüyorum ki başına bir bez veya bir peştemal veya buna benzer bir şeyler atarak yüzünü gözünü gizler ve yanından geçen erkeklere karşı ya arkaşını çevirir veya yere oturarak yumulur. Bu tavrın anlamı ve işareti nedir? Baylar uygar bir millet anası, millet kızı bu garip şekle, bu vahşi duruma girer mi? Bu durum, milleti çok gülünç gösteren bir görüntüdür. Derhal düzeltilmesi gerekir."

Atatürk'ün Söylev ve Demeçleri, II. Cilt, s. 217

"Bizim kadınlarımız, bazı yerlerde Avrupa kadınlarını bile gıptaya sevkedecek kadar ilerlemişlerdir ve eğer kadınlarımız yalnız bu yönü düsünür ve yalnız sıklıkta, zerafette Avrupa kadınlarını bile geçmeyi amaç kabul ederse kadınlık hayatında, dolayısıyla bütün milletin hayatında varmak istediğimiz mutlu inkılaba ulaşmakta kolaylık sağlayamayız."

Atatürk'ün Söylev ve Demeçleri, II. Cilt, s. 151 - 153.

"Kadınlık meselesinde dış görünüş ve kıyafet ikinci derecededir. Asıl mücadele alanı, kadınlarımız için görünüş ve kıyafette başarıdan daha çok, asıl başarılı olunması gereken alan ışıkla, kültürle, gerçek faziletle süslenmek ve donanmaktır. Ben saygıdeğer hanımlarımızın Avrupa kadınlarından daha aşağıda kalmayacak, tersine pek çok yönlerde onların üstüne çıkacak ışık ve kültürle donanacaklarına kesinlikle kuşkü duymayan ve buna kesinlikle emin olanlardanım."

Hayırlı Türkiye

2010-09-13T09:43:00.003+03:00

Hayırlı sabahlar güzel ülkemin güzel insanlarına... Hepinize selam olsun. Korkmadan hayırlı günler, hayırlı bayramlar, hayırlı ömürler, hayırlı işler, vb. kullanabilirsiniz. Başını erkeklerin dikkatini/nefsini çekmeyecek şekilde örtmeyi yasaklattıran/yasaklatan zihniyet (şer odakları) bu bayramda (hem ramazan hem cuma) "Hayırlı Bayramlar" demeyi yasaklattı. O yasağı kaldıralım. Kültürümüzün bir parçası olan "insan, kendisi dışında hedefi olan yaratıktır" özünü içimize sindiren ve kendimizin dışında kalanlara ettiğimiz hayırlı duanın önüne hiç kimse geçmemeli. Utanmadan sıkılmadan hayırlı günler, Allah hayırlı ömürler versin, vb. dualarımızı eksik etmeyelim vesselam.

Üç çocuk mu Üç inek mi?

2010-09-08T09:58:00.003+03:00

Üç inek yapmak ....!!
Üç tarafı denizlerle çevrili olmasına rağmen çipurayı çiftlikte yetiştirmeyi başaran Türkiye,
dünyanın en güzel meralarına sahipken, ineği de taaa Uruguay'dan getirmeyi başardı.

Yeterli ineğimiz yok çünkü.
Koyun sayımız iyi.
Öküz de getireceklerdi aslında.
Şöyle bi baktılar etrafa...
Eee, yeteri kadar var.
Var ama, hayvan başka şey...
Hayvancılık başka şey maalesef.

Bu Uruguay'dan ilk önce Lugano gelmişti bize. Bonservisi 6.5 milyon Euro'ydu, 4 yılda ödenen para 14.5 milyon Euro...
Uruguay ineklerinin tanesi, 1.800 Euro... 8 bin tane gelecek, onlar da 14.5 milyon Euro...

Hadi diyelim, inek yetiştiremiyoruz. .. Bi tane Lugano yetiştirip
Uruguay'a göndermeyi becerebilseydik, inekler bedavaya gelecekti yani....

O nedenle, Lugano'nun kaptanı olduğu Uruguay milli takımı Dünya Kupası'na katılıyor...
Biz ise Uruguay ineklerinden mangal yapıp, Kupa'yı televizyondan seyrediyoruz anca.)

Top çevirmeyi bırakıp, kıyaslarsak.. .

Türkiye'nin nüfusu 72 milyon. Alt tarafı 10 milyon ineği var.
Uruguay alt tarafı 3.5 milyon kişi. 13 milyon ineği var.

Netice itibariyle özet?

Mesele uc cocuk yapmak degil Yeğennn

Mesele Üç inek yapmak ....!!

Not: Kim yazmış bilmiyorum. Abimden e-posta geldi. Teşekkür ederiz bu konuya değindikleri için.

Şimdiye kadar yakaladığım en güzel Hilal.

2010-07-14T14:16:00.006+03:00

Uzun süredir Hilal' i bu kadar güzel yakalamamıştım.

Resmin üzerine tıklayarak daha büyük halini görebilirsiniz.

Doğruluk ve İyilik Üzerine (Kutadgu Bilig'den)

2010-07-02T09:37:00.007+03:00

Merhaba. Bu aralar okuduğum Yusuf Has Hacib' in Kutadgu Bilig (Mutluluk Kitabı) adlı eserinden kısa bir bölüm aktarmak istedim. Herşeyiyle mükemmel yazılmış bir kitap herkesin okumasını gönülden tavsiye ediyorum. Elimdeki eser Türkiye Diyanet Vakfı Yayınlarından çıkmış ve günümüz Tükçesi ile sadeleştirilmiştir. Aktardığım konuşma kısmı iki kişi arasında geçiyor. Hükümdar Gündoğdu (Adalet ve Devleti temsil ediyor) ve Vezir yani başbakan (Mutluluğu temsil ediyor). Doğruluk ve İyilik üzerine kısmıdan...

Hükümdar Gündoğdu:

- Doğru insan söylediği ile düşündüğü bir olandır. Onun dışı nasılsa içi de öyledir. Doğru insan böyle olur. İnsan gönlünü çıkarıp avucuna alarak utanmadan dolaşabilmelidir. Kut (Kutluluk, ikbal) sahibi olabilmek için insana doğruluk gerekir. İnsanlık, doğruluğun adıdır. İnsan az değil, insanlık azdır, doğruluk azdır. Buna benzer sözü de şair söylemiş:

"Yeryüzünde dolaşan insan pek çoktur. Fakat benim için değeri olan doğru, dürüst ve güvenilir insandır. İnsan nadir değil, insanlık nadirdir."

Akıllı, doğru ve dürüst kişileri takdir eder.

Aydoldu (Mutluluk):

- Kutlu Hükümdar, şimdi bana şu sözün sırrını çözüver. Bu iyi insanlar, bir gün kötü olabilir mi? Kötü insan da bir gün iyilik yoluna girebilir mi?

Hükümdar Gündoğdu:

- İyi insan iki türlüdür. Bunlardan birisi doğunca iyilik yolunu tutar. Anadan doğma iyi olur. Böyle bir insan çok doğru ve dürüst bir hayat sürer. Diğeri de ödünç (taklit) iyi olur. Kötüye uyarsa kötü, iyiye uyarsa iyi olur.

Kötü insan da iki türlü olur ki bunların ikisini de denk tutup aynı derecede kötü saymamak gerekir. Bunlardan birisi doğuştan, diğeri de taklit yoluyla kötü olur. Bu sonuncusunun arkadaşı iyi olsaydı, o da iyi yola giderdi.

Doğuştan iyi olandan daima iyilik gelir. Bütün insanlar ondan yararlanır.Doğası kötü olanın kurtuluşu yoktur. Artık o, dünyanın belası, halkın felaketidir. Türkçe de buna benzer bir atasözü vardır. Şimdi onu iyi dinle, ne demek istedğini iyi anla ve kendine uygula.

"İyilik ana sütü ile girerse, ölüm yakalayana kadar iyilikten, doğruluktan ayrılamaz. Yaratılışla birlikte var olan iyi huyları, erdemleri ancak ölüm bozabilir. Ana karnında edinilen huylar, insanı ancak toprak altında terk eder."

Kişi dostunun yolundadır. O halde sizden her biriniz dost edineceği kimseye dikkat etsin. Hadis / Buhari

İyi ve kötü olmanın sebeplerinden birisi, yakın arkadaşlık kurmakla edinilen izlerdir. Eğer iyi kendisine kötü arkadaş edinirse, onun da huyu kötününki gibi olur.Kötü de iyi ile ilişki kurarsa bütün iyiliklere bir kaynak bulmuş olur.

Yöneticisi iyi olan halk tamamen doğru, iyi ve güzel hareketlere sahip olur. Bunlar iyi kişileri kendilerine yakın tutarsa, kötülerde kendilerini iyiliğe yöneltirler. Yöneticilerin etrafını çeviren yakınları, danışmanları, memurları kötü olursa ülke tamamen kötülerin eline geçer. Kötüler başıboş olursa iyiler kaybolur. İyiler ülkeye sahip olursa kötüler ortadan çekilir. Bir şans eseri olarak yöneticiler iyi olursa şüphesiz halkı da iyi olacaktır. Onlar kötü olmazsa, kötüler yüz bulamazlar. Beyler beyi ne iyi yasa koymuş: "Kötüler için en iyi çare, cezadır."

Devler başkanı iyi olursa, onun bütün memurları da iyi olur. Eğer bu beylerin özleri iyi olursa halkı zenginleşir, dünya düzelir.

Vezir Aydoldu (Mutluluk):

- Aklım yattı. Sayın Hükümdar, bu sözleri doğru buyurdu. İyiyi insan iyi olarka bilir, yararlı olduğu için yapılmasını ister. Onu bütün insanlar sever, diler, arzular. Fakat isteyenler onu nasıl elde ederler?

Hükümdar Gündoğdu:

- İyi daima seçkindir. Seçkin olan şeyi daima seçkin olanlar ister. Hangi şey seçkin, az bulunur ve değerli ise onu yapmak çok güç şeydir. Kötülük ucuz (değersiz) iştir. Onu yapan da değersizdir. Kötü iş değersiz olduğundan daima kötü kalacaktır. Hangi şey ucuz ise ayak altında kalır. Kıymetli kumaşlar, kıymetinden dolayı baş köşede yer alır.

İyi işler yokuş tırmanmak gibidir, zordur. Kötü işler iniş inmek gibidir, kolay elde edilir.

Vezir Aydoldu (Mutluluk):

- Ey ikbal sahibi hükümdar, iyi bunca şöhret kazanmıştır. Onda insanların bulabileceği bir kusur var mı? Akıllı bu kusuru sezebilir, bulabilir mi?

Hükümdar Gündoğdu:

- İyi sürekli övülür. Kötüler onda şu kusurları bulurlar: İnsan, insanlar arasında yaşar. İnsanlar bir arada yaşarlar. Kötüler olmasa, iyiler yapacak iş bulamazlar. Bu çatışmada basıncak (yenik) kaldıkları için iyinin güneşine gölge olmak isterler. Kim iyilik dilerse, iyilik eder. Yenilgiye veya çatışmaya bakmaz. Kim sadece bugünlük sevinç (rahat olmak) dilerse, o kötülük yapmış olur. yarın sıkıntı çeker. Bugün rahat olmayı düşünen yarın sıkıntıya düşer. İyilik dileyen bir kişi bak ne diyor?

"Hep iyilik et. İyiliği kendine eş, arkadaş edin."

İyiliğin sana bugün zararı yoktur. Şuna inan, mutlaka yarın bugünün yararını görürsün. Bugün kötülük iyi görünse de, şuna inan ki yarın, orada bu kötülüğün sıkıntısını çekersin.

"İyilik sağda, kötülük soldadır. Solda tamu (cehennem) sağda uçmak (cennet) vardır."

Kötü bugün için ne kadar huzur içinde olursa olsun, yarın pişmanlıkla azap çeker. İyi kişi ne kadar iftiraya uğrayıp mağdur olarak incinirse incinsin, yarın pişmanlıkdeğil , mutlak huzur bulur.

Ey Aydoldu (Mutluluk), sen şunu kesin olarak bil: Dünyada iyi bir ad bırakarak ölürsem, pişman olmam.

Doğru insanların sözü, değerli sözlerin temeli olmuştur. İşte bu doğru insanlardan birisi ne güzle demiş:

"Ey iyi, seni kötüler ne kadar çok yererse yersin, ben sebi arzu ile ararım. Söyle bana, ey iyi, sana kim doyabilir? Beri gel, ben şimdi sana açım. İyi insan ne kadar düşkün olursa olsun, ben o iyinin arkadaşı olmaya razıyım. Beylik, kötülükle birlikte gelecekse, bana böylr bir beylik gerekmez. Al, senin olsun."

Ey ulular ulusu, odunluk (küstahlık), kabalık, aksilik, hep kötü kişilerin davranışıdır. Bela, mihnet, eziyet, pişmanlık ve üzüntü hep kötülüğün karşılığıdır.

İyi insanı, nasıl sevmeyeyim, iyi işi nasıl övmeyeyim? Akılık (cömertlik)ın, insanlığın, fayda ve iyiliğin hep iyi insandan geldiği meydandadır. İyi insan, dostun en iyisi; iyi iş de, işlerin en iyisidir. Dostun iyi olunca ne dilersen dile. Yol alabilmen için yoldaşın iyi olmalıdır. İyiliğin yanıtı, huzur, arzu, nimet, emniyet, rahat ve sevinçtir. Ey Aydoldu, senin soruna benim cavabım bunlardan ibarettir.

Aydoldu, ayağı kalktı, hürmet gösterdi:

- Ey kut ve iyi töre sahibi, dünya egemenliğini elde ettin. Ömrün uzun olsun. Huzur ve iyilik içinde başın esen kalsın. Beyliğin, büyüklüğün, rahatın bozulmasın. Sevincin derilsin gelsin...

Biz Müslüman mıyız?

2009-01-04T20:51:00.006+02:00

Evet biz Müslüman mıyız sorusunu sormak istiyorum.

Önce birkaç ayet

- Geceyi, gündüzü, Güneş'i ve Ay'ı yaratan O'dur; her biri bir yörüngede yüzüp gidiyor. (Enbiya Suresi, 33)
- Güneş de, kendisi için (tespit edilmiş) olan bir karar yerine doğru akıp gitmektedir. Bu üstün ve güçlü olan, bilenin takdiridir. (Yasin Suresi, 38)
- Ay'a gelince, Biz onun için de birtakım uğrak yerleri takdir ettik; sonunda o, eski bir hurma dalı gibi döndü (döner). Ne Güneş'in Ay'a erişip-yetişmesi gerekir, ne de gecenin gündüzün önüne geçmesi. Her biri bir yörüngede yüzüp gitmektedir (Yasin Suresi, 39-40)
- Ve yüzlerce buna benzer ayet var Kur’ an-ı Kerim’ de

Peki başka neler var…

Uluğ Bey (Çağının en büyük astronomu ve trigonometride yeni çığır açan ünlü bir alim ve hükümdar), Akşemseddin (Pasteur önce Mikrobu bulan ilk bilim adamı. İstanbulun fethinin manevi babasıdır. Fatih sultan Mehmet' in Hocasıdır), Ali Bin Abbas (1000 sene önce ilk kanser ameliyatını yapan bilim adamı. Kılcal damar sitemini ilk defa ortaya atan bilim adamıdır. Eski çağın en büyük hekimlerinden olan hipokratesin (Hipokrat) Doğum olayı görüşünü kökünden yıktı), Ali Kuşçu ( Ünlü Bir türk astronomi ve matematik bilginidir), Cabir Bin Hayyan (Atom bombası fikrinin ilk mucidi ve kimyanın babası sayılır. Maddenin en Küçük parçası atomun parçalana bileciğini bundan 1200 sene önce söylemiştir), İbni Sina (Doktorların sultanı. Eserleri Avrupa üniversitelerinde 600 sene temel kitap olarak okutulan dahi doktor. Hastalık yayan küçük organizmalar, civa ile tedavi, pastör' e ışık tutması, ilaç bilim ustası, dış belirtilere dayanarak teşhis koyma, botanik ve zooloji ile ilgilendi, Fizikle ilgilendi, jeoloji ilminin babası),

ve buraya yazamadığım nice büyük insan.

Bu kişiler hep Müslüman ve bu kişilerin yaşadığı dönemde Müslümanlar her tarafa adalet dağıtmış ve IMF gibi yerlere el açmadan hüküm sürmüşlerdir. İnsanlığa yol göstermişlerdir. Hep ellerinde Kur’ an-ı Kerim vardı, gönüllerinde Kur’ an-ı Kerim vardı, onlarda Müslüman dı hem de gerçek Müslüman.

Hz. Muhammed (S.A.V.) çalışmayan insanlara selam bile vermezdi. Sonra günümüze geliyoruz hep söylüyoruz: bilmem kim kaptanın biri Cebeli Tarık boğazında denize dalmış bir atlas okyanusu tarafına geçmiş bir Akdeniz tarafına geçmiş bakmış ki bu Atlas okyanusu ile Akdeniz birbirine karışmıyor. Sonra çok bilgili bir Müslüman kardeşimiz yahu bu bizim Kur’ an-ı Kerim’ de yazılı diyor. Biz gafiller ne oldu bize? Bilim dünyanın ortak malıdır. Peki biz neresindeyiz bu bilimin. En altında. Evet en altında eziliyoruz. Sanki Müslüman olan biz değil de başkası. Evet evet başkası mesela Uzayın derinliklerinin bilgisi Kur’ an-ı Kerim’ de anlatılmasına rağmen Hıristiyanlar Mars’ a uydu gönderiyor. Bütün teknolojik gelişmelere önderlik ediyorlar. Yabancı memleketleri televizyonda gösteriyorlar. Çoğunun sokaklarına su dök yala misali tertemiz. Ya bizim sokaklar. Oturacak temiz yer çok zor buluyoruz. Biz kendimizi Müslüman olduğumuzu sanıyoruz da asıl Müslümanlar şimdiki Hıristiyanlar olmasın. Yoksa bütün dünyayı titreten bir avuç Yahudi olmasın. Arap kralları keyiflerinden ödün vermiyor. Sadece Kur’ an-ı Kerim okumakla, namaz kılmakla, oruç tutmakla, hacca gitmekle Müslüman olunmaz kardeşler. Hacca giderken kullandığımız uçaklar bile Allah indinde geçerli olmadığına inandığımız Hıristiyanlar yapıyor. Ne kadar acı verici bir durumdayız. Tamam bu dünya geçici onu anladık ama bugün ölecekmiş gibi ahirete yarın yaşayacakmış gibi bu dünya işlerine bakmamız gerekmiyor mu? Sonra gelirler üzerine tankla sen ölürsün elinde taşla. Yazık çok yazık. Unutmayın ki Allah (c.c.) çalışana verir. Kuru dua edene değil. Kalbi duadan başka bir de fiili dua (fiili istek, arzu) gerekir. Biz bu tembellikle daha çok eziliriz. Daha çok can veririz. Sonra ilim öğrenmek Cuma namazı gibi farz değil mi?

Aşağıdaki video sanki Müslüman olamadığımızın bir resmidir. Çünkü bu vahşeti durduracak gücümüz yok. Çünkü çalışmadık. Osmanlı bir emirle Fransa da 100 yıl dans yasak ettirdi. Demek ki Mustafa Kemal' in ilkelerini anlayamadık. Demek ki biz Kur'an-ı Kerim' i hastalandığımız zaman okuduk. Onun ilk emrini (önceki yazıda mevcut)anlayamadık. Demek ki...

Müslümanlar Neden Geri Kaldı?

2009-01-04T19:42:00.001+02:00

OKU(İKRA)

Kur’ân’ ı anlamada başlıca dört esas vardır. Birincisi tercümedir. Bazı nedenlerden ötürü Kur’ân’ ı herhangi bir dile tam olarak tercüme etmek mümkün değildir. Çünkü kelimelerin anlamları derinleşmektedir. Zaten çeviri yapanlar da bunun farkında olduklarından tercümelere, ‘meâl’ ismini veriyorlar. Meâl, yani anladığına göre, lügât veya sözlüklerdeki anlamlara göre…İkincisi de tâbirdir. Tâbir demek, bir cümlenin kastettiği anlamın içeriğini açıklamak demektir. Bir dördüncüsü vardır ki o da tevildir.

Tevil, bir anlamı içeriden dışarıya çıkarmak demektir. Yoksa, tevilin bugün kü dilde kullanılışı gibi, konuyu saptırma, ya da değiştirme gibi bir amacı yoktur. İşin esası da bu tevildir. “Pencereden dışarıya baktığımda yağmur yağıyordu” cümlesi dünya üzerinde kullanılan bütün dillere kolayca tercüme edilebilir. Tâbir ise, ifadenin anlamını yorumlama tekniğidir. “Dışarıda yağmur yağıyor demek ; rahmet, bereket, bolluk, zenginlik ve büyüme gelecek” demektir. Tefsir sahibi ise bu tâbire itiraz edecek ve buradaki anlamın aslında hidrojen ve oksijen atomlarının birleştiği yağmur damlasındaki su molekülü olduğunu ileri sürecektir. Öte yandan tevil ilminde uzmanlaşmış bir bilge kişi de, “Dışarıda yağan yağmur değil, hidrojen değil , sadece proton(proton; proto ilk, önce demekmiş) ve nötron içindeki kuarklar ve elektronlardır” diyerek, anlamın içindeki çekirdek anlamı, dışarıya çekecektir. Tevil olmadan, Kur’ân’ ın aslı anlaşılmaz. Tevil konusunda zamanın en ileri bilgini olan (Hz. Muhammed’ in 40. torunu) Seyyid Ahmed Hüsameddin Hz. (1840-1925) bu gerçeği şöyle dile getirmiştir. “Tefsir rivayete, tevil ise dirayete dayanır!” Bu tevil ilminde “telâhiyi huruf” denilen bir teknik kullanılır. Bu teknik, Kur’ân’ daki sûrelerin değil, âyetlerin değil, kelime ve sözcüklerin değil; harflerin bağlı oldukları değer anlamlarını ortaya çıkarmaktır. Herkesin bu tekniği anlaması ve ona sahip olması çok zordur. Bu bir Allah vergisidir. Tevil, harf bazındaki anlamların, bir çeşit kimyasal bileşiklerin simgesi ve aritmetik değerlerinin işlenmesi gibi son derece karmaşık bir işlem sonucunda “gerçek” anlamların açığa çıkmasını hedefler. “H2O” deyince nasıl “su” anlaşılıyorsa, ama aslında kimya diliyle, hidrojen ve oksijen uçunları(gazları) anlatılıyorsa, belki de öğecik(atom) düzeyinde, proton(proton) ve yüküncük(elektron) söz konusu ise, hatta daha derin anlamlarda kuarklar akla geliyorsa; Kur'ân’ a da tek ve yalın bir anlam vermek ve onun dış kabuktaki sözcüklerle anlatımını yapmak, şanı yüce Kur’ân’ ı tek bir boyuta, tek bir anlama indirgemek demek olur ki, bu büyük bir haksızlıktır.

Ledün ilmi(her şey gösterilir). Allah vergisidir. İşte “telâhiyi huruf” denilen ve tevil tekniği olarak da bilinen bu tekniklerle, ledün ilmine yakınlaşmak mümkün olabilir. O zaman da ünlü âyetteki, “İlmen yakîn” mertebesine erişilir. Daha sonra da bildiğiniz gibi, “Aynel yakîn” ve nihayet “Hakkel yakîn” e kavuşmak nasip olur.

Telâhiyi huruf şu demektir; Huruf, harf kelimesinin çoğuludur, yani harfler. Telâhi de oyun demektir. Böylece, “harflerin oyunu” diye bir anlam çıkar. Bilirsiniz Silahlı Kuvvetlerde “harp oyunları” vardır. Masa başında, sanki düşmanla savaş halindeymişiz gibi tatbikat yapılır. Böylece, kuvvetlerin harekât ve manevra kabiliyetleri, kağıt üstünde değerlendirilir. İşte harf oyunu da bunun gibidir. Harflerin anlamları ve bu harflerden oluşan kelimelerin açığa çıkardığı anlamlar, artık lügatlardaki anlamlara hiç benzemez. “Bu ilmi bir ben bilirim, bir de bana yakın olanlar bilir.”(Ali İmran, 7) ifadesi bu amaç için verilmiştir. Bilinmelidir ki Ebced hesabını da birçok kimse bilmez. Bildiğini sananlar da, yanlış ve yanılgıların sahte taklitç ileridir. Kur'ân ‘daki ebced “bilinenden” farklıdır. Bazı horozlar, öttüğü için güneşin doğduğunu sanırlar.

Kur'ân âyetleri başlıca iki kısımda incelenir. Bunlardan birincilere, “muhkem âyetler” denir. Muhkem, yani tereddüde yol açmayan, anlamı açık olarak verilmiş, ibadetlerle ilgili olan değişmez hükümlerdir. İkinci kısım âyetlerin anlaşılması zordur. Yorumu, izahı ve tefsirinde farklı görüşler ortaya çıkmıştır. Bu çeşit âyetler de “müteşabih” yani teşbihli, benzetmeli âyetler denir. İşte tevil ilminde ileri giden ulemâ, bu ilmi Allah’ın izni ile öğrenirler. Bu ilmin okulu yoktur.

İkra’ nın bizim dilimizdeki karşılığı “oku” dur. Aslında tüm dillere tercüme edilse de aynı anlam çıkacaktır. Fakat bu kez neyi okumak gereği gündeme gelir ve o noktada kişi bocalamaya başlar. İşte o zaman tevil ilmi imdadımıza yetişir. Bunun için kelimelerin sözlüklerdeki dış anlamını değil; o kelimeyi meydana getiren harflerin anlam derinliğini, değerlerini ve bu harflerin “telâ hiyi huruf” ile anlatım tekniğini öğrenmek gerekecektir.

İkra kelimesinde dört harf vardır. Bunlar elif, kaf, ra ve elif olarak sıralanır. İkra’ ya gerçek bir anlam verebilmek için bu harflerin anlamlarını bilmek gerekecektir. Önce şu elif harfinden başlayalım. İkra sözcüğündeki ilk elif, “mezâhirül vücut” olarak tanımlanır. Ne demektir mezâhirül vücut? Mezâhir; tezahür eden, görünen, belli olan, somut, müşahhas anlamlara gelir. Bu anlamlara göre ; elif, anatomik vücudumuzu temsil ettiği gibi, evrende bulunan her eşyayı, her nesneyi; yıldızlar, gökadaları(galaksiler) ve güneşleri de içine alıp kapsayan bir anlam değerine sahiptir. Özetle evrendeki tüm cisimler, elifin kaplama alanı içine girerler.

İkinci harfe gelince, bu kaf harfidir. Kaf’ a sedene-i esmâ(isimlerin kapısı) denir. Kaf’ ta sâbit hâle gelmiş isimlerin tümü mevcuttur. Bu isimleri aklımıza iyice yerleştirmemiz gerekeceğini söylemeliyim. Bunlar; Hayat, İlim, Kudret, İrade, Semi( Duyma), Basar(Görme) ve Tekvin(Yaratma) olarak bilinirler. Bu isimlere “sübûtî sıfatlar” da denir ve Külliyeyi Muhammediyeyi tamamlar ve tanımlar. İsimler, Kaf harfinin lahûti âlemdeki hakikatleridir. Buradan çağlayanlar gibi fışkıran isimler, hiç durmadan ve eksilmeden tüm evrenimize iner(nüzul) ve her nesneyi istilâ ederek onları olgunlaştırır, terbiye ve tesviyesini alır.

İslâm’ ın büyük düşünürlerinden Muhyiddin şöyle der: “ Allah, cem’i eşyada(cisimlerde) esmâ(isimler) ve sıfatları ile tecelliyattadır. O tecelliyatı bilmedikçe Allah’ ı bilmek mümkün değildir. “ Tecellinin lügat anlamı, “görünen, beliren” olarak bilinir. Buna göre bir tecelli, bir başka tecelliye benzemez. Sayısız çoklukta ve şekilde ve andaki tecelliler, “O her an bir hâldedir” yüce hükmünün şaşmaz bir gereğidir.

Üzerinde yaşadığımız dar sınırları içinde, yıllardan beri alışageldiğimiz ön yargılı düşünceler ve şartlanmış algılama ve yanılgılı hayâllerle bu evrenimizin dışında da başka evrenlerin, diğer âlemlerin bulunabileceğini kabul ve idrâk etmemiz elbetteki çok zordur. Kelimelerin yetersiz, anlamların derinliksiz, isimlerin belirsiz hale geldiği bu ilâhi âlemlerden- isterseniz siz buna soyut evrenler deyiniz- hayat, ilim, kudret,… gibi sıfatlar, içinde bulunduğumuz bu kaînata taşarak her cismin kendine özgü karakterini oluşturmuştur.

İşte evren bu sıfatlarla zuhura gelmiştir(görünmüştür). Evrenin bu sıfatlarla ortaya çıkması demek, insanın da aynı sıfatlara bürünerek, belirmesi anlamını taşır. Bu açıdan bakıldığında, insanı evrenin bir parçası olarak görmek; eksik, hatta yanlış bir yaklaşım olur. İnsanla evren birdir, beraberdir sözü bile yavan ve tatsız bir yargı olacaktır. Nitekim Pakistan’ ın ünlü düşünürü, Muhammed İkbal şunu söyler: “İnsana sığabilene kâinat; kâinata sığamayana da insan derim.” Ne müthiş bir söz değil mi?

Subûti sıfatların başında hayat geliyordu. Ne demektir hayat? Hayatın dar kalıplara sıkışmış anlamı, çoğu kez yetersiz ve yavan kalır. Hayat canlılık karakteridir. Canlı olan varlıklar ise, tek boyuta indirgenmiş biyolojik tanıma göre, erke(enerji) değişimlerini(transfer) yapabilen dizgeler(sistemler) olarak belirleniyor. Peki erke(enerji) ne demektir? Bu kez, dirilbilimcilerin(biyologların) yerine fizikçiler sahneye çıkıyor. Onlara göre de, erkeye(enerjiyi) klasik fizikteki tanıma uydurmak bir hayli zor görünüyor. Paslı, içi kof ve köhneleşmiş tanımlar, çağdaş dünyamızda artık itibar ve önemini kaybe tmiştir. Erkenin(enerjinin) kütle ile olan ilişkisini zamanımızdan seksen sene önce, Einstein E=mc2 denklemi ile zaten vermişti. Buna göre, kütle ile erke(enerji) arasında hiçbir fark yoktur. Bugünün fizik uzmanları ise, erkeyi(enerjiyi) “abstract” , yani soyut bir kavram olarak niteliyorlar. Soyut; başak bir deyişle, elle tutulmaz, gözle görülmez, dolayısıyla de bildiğimiz kelimelerle anlatılması ve algılanması mümkün olmayan bir kavramdır. Bakınız, hayat kavramından canlılığa; oradan da erkeye(enerjiye) geçtik. Yavaş yavaş kelimelerin arasındaki perdeleri aralayıp, alabildiğince geniş, ferah ve aydınlık bir düzlüğe doğru yol alıyoruz. Sözcüklerin anlam derinliklerine dikkat ediniz. Henüz Kaf’ a, hele İKRA’ ya daha ulaşmadık bile.

Şimdi düşünelim. Hayatın karşıtı nedir? Ölümsüzlük. Peki ölümsüz varlık mevcut mudur? Ruhlar ölümsüz değil mi? Tabii ruhlar ölümsüzdür.

O zaman ölümsüz olan bir varlık, “doğmamış” bir özelliğe sahip olmalıdır. Doğmayan ve ölmeyen bir varlık ise bu evrene ait olamaz. Çünkü bu evren fânidir(ölümlü). Öte yandan bakî(ölümsüz) olan ise ruhlar olmalıdır. Bütün bunlardan çıkan sonuç, şu noktada düğümlenir. Ruhların anayurdu burası değildir. Buraya ait olmayan bir varlığın, “göç” nedeniyle de olsa, evrenimize inişi, Kur'ân’ da, “ Ruhumdan insana üfledim.” (Sad, 72) hükmü gereğince gerçekleşmiş ve böylece ölümsüzlüğe kavuşmuş olan ruh, Yüce Allah’ ın sıfatlarıyla sıfatlanarak, bu evrendeki şerefli yerini almıştır. Her ne kadar ruhlar fert(birey) olarak ayrı ayrı görünüşte ve sonsuz sayı çokluğunda iseler de, aslında hepsi, Ruhu’ l Mevcudat olan Muhammediyyet Nuru’ nun kaynağından çıkmışlardır. Muhammediyyet Nuru ise, sonsuz zaman öncesinden beri hep vardır.

Muhammediyyet Nuru, tüm evrenin yapı taşıdır.

Muhammediyyet Nuru hiç sönmeyen ölümsüz ve sonsuz bir rahmettir.

Muhammediyyet Nuru hayattır!

Çünkü evren hayattır!

Evrenin hayat olması demek, şu demektir: Çevremizdeki nesnelerin canlı ya da cansız gibi davranışları, sadece ve sadece aldatıcı bir görüntünün, zihnimize şartlı olarak yansımış hayâli anlamından ileri gelir. Her şey, her nesne, her cisim hayat doludur. Dağ, taş, toprak, hava ve su…Elimize aldığımız bir yumurta canlı mıdır cansız mıdır? Bilinen tanıma göre, bu yumurta hareketsizdir. Erke(enerji) alış verişi ve dönüşümleri yapamaz. O halde cansızdır. Oysa o yumurta “hayat” doludur. Tam olarak görebilseydik eğer, bu yumurtadan binlerce civciv çıkacağını; civcivlerin de binlerce insana gelerek, insan olacağını ne kadar kolaylıkla anlardık.

Su canlı mıdır, cansız mıdır? Su ilk bakışta sanki cansız gibi görünür. İyi ama, canlı bir hücrenin dörtte üçü sudur. Bu su , hücre içinde canlanıyor da, hücre dışında cansızlaşıyor diye niye ikili bir ayrıma girelim?

Demir canlı mıdır cansız mıdır? İnce belli ıhlamur bardağı içinde ki kaşığı düşünelim. Kaşığı şimdi yiyebilir miyiz? Tabiî ki cevabınız hayır olacak! Peki ama, kaşığın yapıldığı demir öğecikleri(atomları), şu anda kanımızda çağlayanlar gibi akıyor. Demir olmadan kanımızdaki hemoglobin özdeciği(molekülü) nasıl oluşacak? Kaşık da demir öğeciklerinden(atomlarından) meydana geldiğine göre, belki hayatınız boyunca birkaç düzine kaşık yemiş olmalısınız. Haberinizin olmaması gerçeği değiştirmez. Zaten neden haberimiz var ki? Neyi biliyoruz ki? Batılı bir düşünür şöyle diyor:” Herkes cahildir, sadece branşları(uğraş alanları) farklıdır!”

Demek ki hayat sıfatı her nesneye sinmiş, bütün cisimlere sirayet etmiş, öğeciksel(atomik) düzeyden, gökada dizgelerine(galaktik sistemlere) kadar, evrenin her köşesine nüfuz ederek, Yüce Allah’ ın HAYY(hayat) isminin kâinattaki mahzarı(tezahür ettiği, belirdiği yeri) ve tecelliyatı olmuştur.

İkinci sıfat ilimdir. Bilim, bilgi, bilinç ve istihbarat(enformasyon) gibi kavramların tümü ilim kapsamına girer. Evrende bilinç var mıdır yok mudur? Evreni sadece özdecik(molekül) topluluğundan ibaret bir madde yığını gibi görsek bile, yine de bu madde yumağında bilgi vardır. İstihbarat(Enformasyon) demek, “danışma” demek değildir. İstihbarat(enformasyon) kavramını öğecik(atom) düzeyinde düşünsek, bu kadar çok bilginin bu kadar küçük bir mekâna sığabilmiş olması, sadece hayret ve hayranlıkla açıklanabilir. Öğecik(atom) çekirdeğinin boyutları, bir santimetrenin trilyonda biri kadar küçücük bir mekâna sığışmış! Bu minnacık uzayda neler yok ki? Karmaşık kuvvetler, erkeler(enerjiler) ve titreşimler… bunların sırrını çözebilmek için bili m adamları, ne kadar gayret sarf ediyorlar kim bilir? Öğecikteki erkenin(atomdaki enerjinin) açığa çıkması, savaşta kullanılan bombalara kadar uzanıyor. Peki ya bir virüsteki bilgi yükünü düşünsek? Virüs de, öğeciklerin(atomların) birleşmesinden oluşan özdeciklerden(moleküllerden) meydana gelmiş, klasik anlamda canlı mı cansız mı, henüz tartışma konusu bir varlık. Canlı bir yapıda(organizmada) hayatiyet kazanıyor ama, olağan(normal) bir ortamda cansızmış gibi hayatiyetini yıllarca buzsullar(kristaller) şeklinde sürdürebiliyor.

Evrenimizin ilk dönemlerinde tüm gökada dizgeler, iyi bütünleşmiş(organize olmuş); madde sıkışmış, kenetlenmiş, sanki mengeneye(prese) girmiş gibiydi. Bu durumda belli bir hacim içinde daha çok madde; sonuçta da daha çok “bilgi” vardı. Evren giderek genişleyip, bugünkü hâline gelince, gökadalar birbirinden uzaklaştılar. Aynı hacim içinde, şimdi daha az madde var. Daha az madde, eskiye oranla, daha az bilgi(enformasyon) içeriyor demektir. Daha az bilgi, yüksek dağıntı(entropik) değerle temsil edildiğinden, dağıntı(entropi) daima artan bir evren yasası hâline geldi. İşte bu evren yasası; bilgiyi, yani İLMİN mevcudiyetini gösterir.

Evren maddesel bir topluluktur. Bu madde yığınında bilgi olduğuna göre, bu maddeye de cansız demek, kuşkusuz yanlış bir değerlendirme olacaktır. Bu bilgiye, bu şuura, bu istihbarat(enformasyon) yüküne; en geniş anlamıyla “İLİM” desek hata etmiş olmayız.

Evrendeki üçüncü ve dördüncü sıfatlar, kudret iradedir. Kudret yapılabilirliğin en yüksek uçtaki gücü, irade ise bu gücün açığa çıkmasıdır. Tek hücreli bir canlıdaki kudret ile güneşimizin kudreti kendi boyutlarına göre düşünüldüğünde ne kadar muazzam, ne denli muhteşemdir, düşünsenize! Evrenin kudreti; fizikî kuvvetlerin tümünü içine alır ki, çekim kuvvetinden, güçlü çekirdek kuvvetine kadar yayılan geniş bir yelpazeyi içerir. Bu kudreti ile, evren kendi kendisini “tutar.” Madde dağılmaktan bu kudret sayesinde kurtulur.

İrade ise, bu yapılabilirlik çerçevesi içinde karanlığı; âhenkli düzenlemeyi; mükemmel bütünlüğü(organizasyonu); dizgelerin hiyerarşik sıralanmasını ifade eder. Evrenbilim uzmanlarına göre evrenimiz, olağanüstü düzeyde bir hiyerarşik düzen sergiler. Güneşler etrafında gezegenler dolanır. Gezegenler etrafında da peykler(aylar) vardır. Güneşlerden gökadaları oluşur. Gökadalarından ülken(süper) gökadalar; ülken gökadalardan; salkım gökadalar meydana gelir. Yıldızlar doğar, büyür ve ölürler. Kırmızı devler, beyaz cüceler evrenimizin baş oyuncularıdır. Bu senaryoda süpernova patlamaları ile karadelikler oluşur. Bir anda sonsuz büyüklükteki gök cisimleri , sonsuz küçülerek, korkunç derecedeki yoğunlukları ile çevrelerindeki her cismi yutmaya başlarlar. Her düzeyin bir üst düzeyle ola n bağlantısı, sanki rütbesel bir komuta katının emir ve irade zincirleri gibi sapasağlam halkalardan oluşmuştur. Evrenin en küçük ölçekteki örneği ise hücredir. Hücrenin hiyerarşik yapısını da yıllardır dirilbilim(biyoloji) kitapları anlata anlata bitiremiyorlar.

Daha sonraki sırada kelâm sıfatı gelir. Kelâm söz ve iletişim anlamlarında kullanılır. Bu iletişimin en güzel örneğini ister tüm evren boyutlarında, ister tek hücreli bir canlıda, isterse en karmaşık bir dizge(sistem) olan insanda ele alalım, hep aynı sonuçla karşılaşırız. Bir dizge ne kadar bütünleşirse(organize olursa olsun) bütünleşsin, ne kadar üst düzeyde bilgiye sahip olursa olsun, ne kadar karmaşık bir canlılık karakteri ile tanımlanırsa tanımlansın; iletişim(muhabere,comunication) olmadıkça, bu dizge çalışmaz. İletişim, dizgenin yalnız iç bünyesi için değil; uzak ve yakın çevresi ile bilgi alış verişi için de şarttır. İletişimsiz bir dizge, kendi içine kapanık; çevreden soyutlanmış(tecrit);yalnız ve kimsesiz bir duruma düşer ki; bu durum, evrenin hiyerarşim özelliği ile bağdaşmaz. Hücreye gelince; çekirdek bu iletişimin merkezi kabul edilir. Hücrenin bütün işlevlerinin(fonksiyonlarının) işlerliliği, denetimi ve desteği çekirdek tarafından sağlanır. İnsandaki iletişim merkezi ise bilindiği gibi beyindir. İnsan beyninde, yüz milyar nöron(neuron) denilen sinir hücresi vardır. Uzmanlar, beyindeki nöron sayısının bizim Samanyolu Gökadası içindeki yıldızlar kadar olduğunu söylüyorlar. Her nörondan akson(axon) ve dentrit(dentrite) denilen ve diğer nöronlarla haberleşmeyi sağlayan ve adına sinaps(synaps) denilen ara birimler mevcuttur. Her saniyede, tekrar edelim, her saniyede on milyar hesaplama ile sadece bir duyumun algılanması gerçekleşiyor. En güçlü bilgisayarlar bile, beyindeki bağlantıların hızı, üstünlüğü ve mükemmelliği yanında sıfıra yaklaşırlar. Basit bir örnek verelim:&nb sp; bilgisayarlardaki bilgi akımı, yüküncüklerin(elektronların) bir iletken içindeki hareketi ile sağlanırken, beyin hücrelerindeki bilgi akımı, hücre zarının ileterkesel(elektriksel) olarak kutupsuzlanma (depolarizasyon) denilen karşıt yüklerin sinir ucu itmeleri(impulsları) ile gerçekleşiyor.

Bilgi iletişiminin en kaba yöntemi ışıktır. Bir kitap sayfasındaki “ bilgiler” , ışık yardımıyla okunur. Işık, gözün ağtabakasını(retina tabakasını) uyarır. Sinirler, bu bilgiyi hücre zarlarının ileterkesel yükleri ile atımlar(pulslar) halinde beyine iletirler. Kimyasal bir erke(enerji) değişikliği ile bilgiler, algılanır ve kısa ya da uzun süreli bir belleğe(hâfızaya) saklanır. Kısa süreli belleğin işleyiş yapısı üç aşağı beş yukarı belli iken; uzun süreli belleğin bilgileri nasıl sakladığı henüz tamamen anlaşılmış değildir.

Konuyu evren boyutlarına taşırsak, aynı gerçeği “ çarpılarak ” buluruz. Uzayın “ zıt “ yönlerdeki iki ayrı noktasının genişleme hızı eşittir. Bu eşitlik nasıl sağlanmıştır? Evrenin hep aynı değerde kalan genişleme oranı nasıl hiç şaşmadan şaşırmadan gerçekleşir? Bu bir büyük sorundur ve bu sorunun iletişim olmaksızın hiçbir cevabı yoktur!

Sıfatların bundan sonraki sıralamasında sem’i ve basar gelir. Sem’i duymak; basar ise görmek anlamına gelir. İşitmek, bütün duyu organları içinde en önce gelişenidir. Bebek, daha dünyaya gelir gelmez seslerden etkilenir. Ses ise bir titreşim hareketi olduğundan dalgalar halinde yayılır. Öte yandan evrendeki her nesnenin kendine göre bir titreşimi(dolayısıyla sesi) vardır. Uçunlar(gazlar) ısıtılınca erkelerini arttırırlar. Uçunların ısınması demek, kendisini oluşturan özdeciklerini(moleküllerini) titreşimlerini çoğaltmaları demektir. Sıvı özdecikleri de ıs karşısında o kadar titreşirler ki, kolayca buharlaşırlar. Hem de fokur fokur ses çıkararak. Öğecik(atom) düzeyinde yüküncükler de(elektronlar da) dönerek titreşirler(fırıl;spin). Uzaydaki bütün yıldızlar, kendi ekseni etrafınd a dönerek korkunç değerlere varan bir titreşim çınlanımı(rezonansı) gerçekleştirirler. Atarca(puslar) yıldızları saniyede milyonlarca kez dönerek olağanüstü bir hareketlilik(performans) sergilerler. Gökadaları da kendi merkez ekseni etrafında dönerek bu titreşimin en güzel örneğini verirler. Tabiî ki bizim, bu dönüşlerin çınlanım(rezonans) seslerini kulaklarımızla duyamamamız, onların çıkardıkları bu sesleri inkâr etmemize gerekçe olamaz!

Tabiî ki,her nesne; ister büyük, ister küçük ölçekte olsun Yüce Allah’ ın ismini tesbih edecek, zikredecektir. Güzel bir tesbit yakaladık! Kalbin atışı, ilâhi refleksin tesbihidir. Basar görmek demektir.eğer tüm kâinatı mercimek büyüklüğünde bir özdecik(molekül) topluluğu olan gözümüzle görüyorsak, bu ne ihtişamlı bir görüştür! Görmek, anlamak demektir. Görmek; hissetmek, duymak demektir. Görmek, bilmek demektir.

Kendi kendimize düşünelim. Bu açıklamalar, camilerde söylenmiyor. Aile toplunda zaten kimsenin kimseden haberi yoktu. Okullarda desek, eğitim nizâmı(sistemi) zaten çökme noktasına gelmişti. Bunların anlatılması çok mühimdi.

Sübûti sıfatların sonuncusu tekvin(yaratmak) olarak biliniyor. Yaratma olayı, evrenimizde her an, her saniye, en geniş çapta ve ölçekte sürüyor. Uzayın en uzak ufuklarında üstün gökadası dizgelerde(süper galaktik sistemlerde) yeni yeni güneşler doğuyor. Minigözlerde(mikroskopta) bile zorlukla seçilen kromozomlar parçalanarak yeni bir hücre oluşturuyorlar. Her “canlı”, kendisine verilmiş olan görevi tamamlayınca “ölüyor” ve yerini bir başkasına bırakıyor. Artık canlılık karakteri taşımayan vücud, dağılıyor; madde bir kalıptan öbürüne geçerek olağanüstü uzunluktaki bir zaman ekseni boyunca hep şekil değiştiriyor. Sonsuz bir dairesel döngü içinde “hayat” devam edip gidiyor. Bu hükmü Kur'ân’ da “Halken cedida: yeniden yaratma” olarak bulabiliriz. Minicik bir tohumdan büyük bir orma n yaratılıyor. Küçücük bir yumurtadan milyonlarca yavru ortaya çıkıyor. Her canlı kendini korumak, neslini devam ettirmek bilinciyle, sürekli bir hayat mücadelesi içinde çırpınıp duruyor. Bu mücadele içinde akla hayâle gelmeyen en geniş ” görü(vizyon)” lü imkân ve ihtimalleri kullanarak hep yaratmak, hep üretmek için uğraş veriyor. Bunun için havayı kullanıyor; suyu, yağmuru, toprağı ve rüzgârı kullanıyor. Diğer canlıları kullanıyor. Özetle aklını kullanıyor; “ilmini” kullanıyor, “kudret” ve “iradesi” ile, “ duyuyor”, “ görüyor”, “konuşuyor” ve “ hayatını “ devam ettiriyor. Böylece “yaratma “ gücü ile önündeki engelleri aşmasını biliyor.

Bu akıllara sığmaz dizgenin veya nizâmın(sistemin) en mükemmel ve en ülken(ideal) ölçülerde çalışması için, Yüce Peygamber’ in insanlara yönelik buyruğuna dikkat etmek gerekiyor:

“ Allah’ ın sıfatları ile sıfatlanınız!”

Böylece Yüce Allah’ ın sübuti sıfatlarını kuşanmak üzere neşir halinde(yayılarak) “Hepiniz dünyaya inip toplanınız.” (Bakara, 38) kutsal âyetinden anlaşılacağı gibi; insan, bu âlemde bir bedene sahip olarak Allah’ ın aynası olmak şerefi ve bahtiyarlığına erişerek sıfatlara kavuştu.

İnsan, bu evrende bir bedene sahip olmadan önce Yüce Allah katında, BİR’ lik mertebesinde iken, “KÜN: OL!” emri gereğince, “FEYEKÜN: OLDU!” hükmü gereğince, sonsuz çokluk (kesret) sayısına erişti. “Kün” yüksek emrinin bizatihi muhatabı değil; o emrin ta kendisi oldu. Böylece kazandığı yetenek ve istidatların etkisiyle neşir halinde dünyaya püskürerek babaya ulaştı. “ İnsan neşir halinde bütün âleme yayılmıştır” diyen büyük din âlimi Seyyid Hüsamettin Hazretleri, bu gerçeği en açık bir şekilde sergilemiştir. “İnsan, her şeyin aslı ve esasıdır. İnsansız bir şey vücuda gelmez. Zira kâinatın özü İNSAN’ dır.

İnsan-ı Kâmil, ilâhi ve evrensel(kevni) âlemleri üzerinde toplayan kimsedir” diyerek insanın olağanüstü derecedeki hakikâtini çizmiştir. “ İnsan bütün mahlukâtın düzenidir ” derken, en son yorumunu da akılları çatlatan şu nefis gerçekle özetlemiştir.

“Bütün vücudların ve gaybın hakikâti insanda toplandığı için, insana KUR’ AN denilir.”

Bakınız ünlü tasavvuf ustası Muhyiddin. “Füsûsü’ l Hikem” (Hikmetlerin Özü) adlı eserinde neler anlatıyor:

“ Tek varlıktan başak varlık yoktur. Bu hakikatten gafil olan kimse, nefsinde perdeler bulur. Söylediğimiz hakikatleri himmet sahibi kullardan başka kimse bilemez! İş benim sana anlattığım gibi olunca, âlem mevhumdur(kavramdır). Onun gerçek bir varlığı YOKTUR. Bu ise hayâlin mânasıdır. Yani sen hayâlinde zannettin ki, âlem zait(pozitif) bir şeydir. Kendi nefsi ile var olmuştur. Hakk’ tan hariç bir varlıktır. Halbuki kendi nefsinde böyle değildir. Görmez misin ki gölge sahibinden peyda olmuş ve ona bitişik olduğu hâlde zâhiri görünüşte sahibinden ayrılması imânsızdır. Şu hâlde sen varlığını bil. Sen kimsin? Aslın nedir? Hakka nispetin nedir? Neden dolayı âlemsin? Niçin Masiva’ sın(Allah’ ın dışında olan her şey) ve Hakk’ tan ayrısın? Hülâsa bu soruların benzeri olan sorularla kendi mevkiîni araştır; bu bilgiden anlayanlar arasında bilgin ve çok bilgin olmak üzere derece farkları vardır.”

Peygamber’ in kırkıncı torunu olan Seyyid Ahmed Hüsameddin hazretleri ise, hem Allah’ ı hem Peygamber’ i ve hem de insanı, kâinat bütünlüğü içinde şu emsalsiz iki paragrafta birleştirerek; tasavvuf sınırlarının da ötesinde sonsuz boyuttaki hakikati tek boyuta indirgeyerek bizlere ve geleceğe yâdigâr bırakmıştır.

“ Biz eşyada (mini=mikro ve iri=makro evrende) esmâ (isimler) ile Cenab-ı Hakk’ ın sıfatını müşahade ve bu sıfatıyla Zât’ ına vusûl ve Cenab-ı Hakk’ ın vahtaniyetini(birliğini) mirat- ı mahlukattan(mahlukatın aynasından) müşahade ederek( Eşhedü en la ilâhe illallah) kelimeyi müncisiyle(yardımı) ile Cenab-ı Hakk’ ı İSPAT ettik.”

“Eşyada illet-i gaiye(illiyet, gaye, ilk sebep) olan külliye-i Muhammediyeyi( Levlâke levlâke lemâ halaktu’ l-eflâke=Sen olmasaydın evrenleri yaratmazdım) mir’ atından(aynasından) müşahade ettik de (Ve eşhedü enne Muhammeden Resûlullah) dedik. Asıl maksatta esmâdan(isimden) ve eşyadan Cenab-ı Hakk’ ı ve nefsini müşahade etmektir…”

İKRA’ nın ilk iki harfini tamamladık, elif ve kaf harflerini inceledik. Önümüzde RA ve ikinci ELİF var

İslam’ ın asırlardan beri yıldızlar gibi önümüzü aydınlatan ışıklı hakikatine göre, Yüce Allah, önce Muhammediyet Nuru’ nu yarattı. Bu olağanüstü nurdan da tüm âlem zuhura geldi. Bu gerçek, “Allah, önce benim nurumu yaratmıştır” yüksek hadisinin göz kamaştırıcı gerçeğinin şaşmaz ve keskin bir sonucudur. “Sen olmasan bu âlemleri yaratmazdım” yüce sözü, peygambersiz bir kâinatın yaratılamayacağı gerçeğinin yanında: tüm kâinatın Peygamber’ in Nuru’ ndan yaratıldığını da açıklaması bakımından üzerinde durulması gereken çarpıcı bir sonuçtur.

İşte bu Nur’ un tüm kâinata aksetmesiyle öğecikler(atomlar) yaratılmış; öğeciklerin bütünleşmesiyle güneşler, yıldızlar ve dünyalar olmuş; uzayda olağanüstü bir düzenleme, akıllara durgunluk veren bir bakışım(simetri) ve mükemmel bir denge kurulmuştur. Yüce Allah’ ın sübûti sıfatları tüm kâinata tecelli ederek, evrensel yasalar yerleşmiş; canlı ya da cansız her cisim, bir üst birime bağlanarak kâinatın hiyerarşik nizamı teessüs etmiştir. Bu öylesine bir intizam, öylesine bir nizâm(sistem) ve öylesine bir hesaplamadır ki; burada rastlantıya, tesadüfe ve şansa yer yoktur. Tercihlere bağlı ve bağımlı değildir. Değişkenler(alternatif) ya da seçeneklerle; olanak veya ihtimallerle(olasılık) izah ve ispat edilemez. Çünkü evrenin belki yüzlerce, belki de binlerce temel ve vazgeçilmez sabîteleri ve bu sabîtelerin oluşturduğu değişmez matematiksel kural ve ilkeleri(prensipleri) vardır. Böylesine incelik ve titizlikle kurulmuş bir evrenin özelliklerini, “tabiat kanunları” adı altında ne idüğü belirsiz benzetme ve tanımlamalarla tasvir tahlile çalışmak, bilimsel gerçeklere sırt çevirmek demektir.

Bilimsel gerçekler, bize kâinatın zamanımızdan yaklaşık15 milyar yıl önce doğduğunu; oluştuğunu, yoktan var edildiğini, şekil ve vücut bulduğunu anlatıyor! Evrenbilim(kozmoloji) bize, evrenin bir “hiç” likten yaratılarak,” Big Bang” denilen ve dilimize” Büyük Patlama” olarak geçen ünlü deyimiyle, sonsuz yüksek erkede(enerjide) ve yoğunluktaki bir yumağın tüm uzaya taşmasıyla gerçekleştiğini söylemiyor mu? Kesinlikle söylemekte…

İşte bu büyük hadisenin ispatı, tüm bilim tarihinin ve belki de insanlık tarihinin en büyük zaferidir.

Bu zafer, aynı zamanda kalpleri imânla dolu geniş kütlelerin gönüllerini ferahlatan bir huzur yelpazesinin müjdeli serinliğinin de habercisidir. Çünkü bilimsel gerçeklerin merceği altında, İslamî verilere göre de, tüm kâinatın Muhammediyet Nuru’ ndan yaratılmış olması, bir odak noktası haline gelmiştir. Bu odak noktasında, bütün sıfatlardan yansıyan feyz ışınlarının kesiştiği “Nur” içinde, insanın ruhi varlığının da pırıltılı titreşimleri yer alır. İşte İKRA yüce sözünün üçüncü harfi olan RA, bu kâinat bütünlüğünü temsil eder. Bu bütünlük ve beraberlik içinde insanın mânen yükselişi ve basamak basamak ilerleyerek, tüm evreni kucaklamasını anlatır. Bu mertebe, öylesine büyük, öylesine yüce bir makamdır ki, kulun bu makamdan da öteye geçmesi artık düşünülemez. Bu makam, “Makam-ı Mahmud” olarak da bilinir. Bu makamın ilk sahibi, kuşkusuz âlemlere rahmet olarak gönderilen Yüce Peygamber’ dir. Salât ve selâm o mübarek zâta ait olsun.

Daha bitmedi.

İKRA ‘daki ikinci elifin anlamı da şudur. Birinci elifin temsil ettiği insanın fiziksel vücudundan başka, bir de manevi bir vücudu vardır ki, bu vücuda “âhiret vücudu” denir. Dünyada iken, yaptığınız her çeşit eylem ve amelden oluşan bu soyut vücud, “İKRA” sözcüğündeki ikinci elifle anlatılır. Böylece iki elifli; kaf’ lı, ra’lı simgesel bir bütünlük içinde, “OKU” sözcüğünün altında yatan gerçek anlamın aslında, insanı ifade ettiği tevil ilmi ile açığa çıkmış olur.

“OKU! YARATAN RABBİNİN ADIYLA !” kutsal âyeti, böylece bize tüm kâinatı okumamızı yani öğrenmemizi; öğrenip ibret almak üzere düşünmemizi, olayları algılamamızı, kâinattaki âyet, aynı zamanda yaratılmamızın kaynağını, yani menşe’ i ve mebde’ ini;kendimizin hakikatini, nereden ve nasıl geldiğimizi, hatta nereye gideceğimizin bilinçli akıbetini de haber verir. Mevlana, ruhlar âleminden “ üflenerek” göç eden ve uzun bir yolculuktan sonra dünyaya inen insanın aşk dolu hasretini; tıpkı sazlıktan koparılmış bir neyin,” üflenerek” çıkardığı sese benzetmiş ve ana yurdunu özleyen hüzünlü bir nağmenin feryadını, “DİNLE!” sözüyle “OKU!” âyetine de çağrışım yaparak anlatmak istemiştir. Hem de iki hecelik bir sözcükle!...

Ben Kur'ân’ ı, kendimi ve tüm kâinatı “OKUDUM”!

Şimdi de, sen “DİNLE!” bakalım, dercesine…

Kaynak: Taşkın Tuna- “OKU” Ama neyi?- adlı eseri. Şule yayınları.

İşte biz "OKU" nun (İkranın) anlamını kavrayamadığımız için geri kaldık.

Teşekkür: Bu yazıyı bilgisayara aktarmamda yardımcı olan Deniz YALÇINKAYA ve Mustafa Kemal MURT’ a teşekkür ederim.

Google Chrome Beta yayınlandı!

2008-09-02T23:07:00.000+03:00

Google yeni bir internet tarayıcısı yaptı. Üreticinin yaptığı açıklamaya göre:

Açık kaynak projelere çok şey borçluyuz ve onların yolundan devam ediyoruz. Apple'ın WebKit ve Mozilla'nın Firefox bileşenlerinden faydalandığımız kaynaklardan sadece ikisi ve biz de bütün kodlamamızı açık kaynak yapıyoruz. Internet'in ilerlemesi için bütün açık kaynak (yazılım) topluluğu ile birlikte çalışmayı umuyoruz

açık kaynağa destekleri sürerek firefox u çöpe atmıyor.

Bu yazıyı Google Chrome tarayıcısı üzerinden yazıyorum. Gayet hoşuma gitti.

Daha da geliştirileceği ifade eden Üretici' nin

En iyisi bir de siz kendiniz Google Chrome'u test edin

sözüne kulak verelim.

Ayrıntılı bilgi ve indirme için buraya tıklayınız.

Yakında

2008-05-29T16:40:00.000+03:00

Son zamanlarda buraya yazı yazamadım. Malum Yüksek Lisans tezi iyicene beni uğraştırdı. Kısmet olursa savunmadan sonra en azından haftada bir yazı yazmayı düşünüyorum. Görüşmek dileğiyle...

Buruk Ramazan Bayramı

2007-10-12T07:24:00.000+03:00

Bütün İslam aleminin Ramazan Bayramını kutlar, sağlık ve esenlikler dilerim. Ramazan Bayramını hüzünlü karşılayan Şehit Ailelerine de Yüce Allah' tan sabır dilerim. Umarım Büyük Devletimiz onların yüreklerini soğutacak gelişmeleri başlatır.

Türkçe Dünya

2007-09-29T22:53:00.000+03:00

Genelkurmay Başkanlığı - Kut'ul Ammare Zaferi Kutlu olsun.

2007-05-01T00:43:00.000+03:00

Bu zaferden benim de haberim yoktu. Teşekkler Türk Silahlı Kuvvetleri.

Şehitlerimize layık olma dileğiyle. Onlar için dua etmiyorum. Çünkü onların Cennetten de üsütn olan Allah' ın rızasına mashar olmuşlar.

Buyrun okuyun...

Bugün halkımız tarafından pek bilinmeyen, ancak tarihimizde kazanılmış önemli bir zaferin 91’inci yıl dönümüdür. Bu zafer, 29 Nisan 1916 tarihinde Irak Cephesinde kazanılan Kut’ül-Ammare zaferidir.
Osmanlı Ordusunun Birinci Dünya Savaşı’nda çarpıştığı cephelerden biri, İngilizlere karşı oluşturulan Irak cephesidir. Osmanlı dönemi kaynaklarında Irak-ı Arap olarak adlandırılan bölge, Dicle, Fırat havzasında tarihteki Mezopotamya’yı (Verimli Hilal) içine alır ve Basra Körfezi’ne kadar uzanır.
Irak petrollerini ele geçirmeyi amaçlayan İngilizler, 6 Kasım 1914 tarihinde Basra Körfezinden Şattülarap ağzındaki Fav mevkiine asker çıkararak saldırıya geçmişler, ilerleyen aylarda bu saldırılarını kuzeye doğru genişletmişlerdir. İngilizler, 3 Haziran 1915 tarihinde Kut’ül-Ammare’yi, Temmuz ayı sonlarına doğru da Nasıriye’yi işgal etmişlerdir. 23 Kasım 1915’de ileri harekata geçen Türk birlikleri, General Townshend komutasındaki İngiliz ordusunu geri püskürterek Kut-ül Ammare’de çember içerisine almayı başarmışlardır. Kut’ül-Ammare’yi bir kale gibi savunan General Townshend, 29 Nisan 1916 tarihinde teslim olmak zorunda kalmıştır. Türkler, Kut’ül-Ammare’de İngilizlerden başta Tümen Komutanı General Townshend olmak üzere toplam 13 general, 481 subay ve 13.300 askeri esir almışlardır.
Kut’ül-Ammare Zaferi, Birinci Dünya Savaşı’nda Osmanlı Ordusu’nun zor şartlar ve imkansızlıklar içerisinde, Çanakkale’den sonra kazandığı ve bir İngiliz tümeninin bütün personeli ile birlikte esir alındığı eşsiz bir zaferdir. Halil Paşa, Kut’ül-Ammare zaferinden sonra 6’ncı Ordu’ya yayınladığı mesajında şöyle demiştir:
"Arslanlar!
Bütün Türklere şeref ve şan, İngilizlere kara meydan olan şu kızgın toprağın güneşli semasında şehitlerimizin ruhları sevinçle gülerek uçarken, ben de hepinizin pak alınlarından öperek cümlenizi tebrik ediyorum.
Ordum gerek Kut karşısında ve gerekse Kut’u kurtarmaya gelen ordular karşısında 350 subay ve 10.000 erini şehit vermiştir. Fakat buna karşılık bugün Kut’ta 13 general, 481 subay ve 13.300 er teslim alıyorum. Bu teslim aldığımız orduyu kurtarmaya gelen İngiliz kuvvetleri de 30.000 zayiat vererek geri dönmüşlerdir.
Şu iki farka bakılınca, cihanı hayretlere düşürecek kadar büyük bir fark görülür. Tarih bu olayı yazmak için kelime bulmakta müşkülata uğrayacaktır.
İşte Türk sebatının İngiliz inadını kırdığı birinci zaferi Çanakkale’de, ikinci zaferi burada görüyoruz.”
Avustralyalı araştırmacı Dr. Gaston Bodart tarafından Kut’ül-Ammare Zaferi, “İngiliz prestijinin Birinci Dünya Savaşı’nda yediği en büyük darbe olarak yorumlanmaktadır.”
Halil Paşa, Kut’ül-Ammare’nin teslim alındığı gün orduya bir tebrik mesajı yayımlamış ve bu günün “Kut Bayramı” olarak kutlanmasını istemiştir.
Söz konusu zafer diğer zaferlerimiz gibi Türk Silahlı Kuvvetleri’nde düzenlenen etkinliklerle anılmaktadır.

Yazının sonundaki ilgili resimler için tıklayınız.

Explorer daki swf sorunu

2007-04-18T14:12:00.000+03:00

Merhaba Macromedia(=Adobe) İnternet explorer deki swf sıkıntısını Dreamweaver ‘a eklenti yaparak giderdi. Ve sürüm yükseltildi. Böylelikle son sürüm 8.0.2 oldu (Bendeki Dreamweaver 8 idi). Dreamweaver’ ı açtığınızda sağ alt köşede “Updating” gibi bir yazı ile karşılaşırsınız. Tıklayın. Sizi Adobe sayfasına yönlendirir. Burada Dreamweaver’ ınıza uygun güncellemeler bulunuacaktır. Kurduktan sonra isteğiniz swf eklentili sayfanızı açarak çıkan dialog kutusunda “Yes” seçerseniz anında düzeltme gerçekleşiyor. Dosyanızın bulunduğu dizine bir Scritps dizini atar ve dosyanızda swf nizi yerleştirdiğiniz yere bazı kodlar yazar. Bu script dizinini sunucunuza atarsanız sıkıntılarınız ortadan kalkacaktır. Hepimize hayırlı olsun. Sağol Adobe. Daha düzenli bilgi için tıklayınız.
Bütün bunlar Microsoft’ un açıkları yüzünden oluyor. Firefox da böyle bir şey yok.
Kolay gelsin.

Selam

2007-04-18T10:16:00.001+03:00

Selamlar.

Bende bir Google hizmeti olan Blogspot ' tan yararlanmak istedim. Hoşuma gitti. Özellikle Adsense si bu kadar kolay eklemek çok hoşuma gitti. İnşaallah bilgilendirici yazılarla burada olacağım.